Tak, wizę turystyczną można przedłużyć, ale w Polsce jest to procedura wyjątkowa, a nie standardowe uprawnienie. Trzeba wykazać siłę wyższą, względy humanitarne albo ważne, nieprzewidziane wcześniej powody osobiste. Wniosek składa się najpóźniej w ostatnim dniu legalnego pobytu wynikającego z wizy. Po tym terminie urząd co do zasady odmawia wszczęcia postępowania, a dalszy pobyt staje się nielegalny.

Wiza Schengen a wiza krajowa – jakie są zasady?

Przedłużenie może dotyczyć zarówno wizy Schengen, jak i wizy krajowej typu D. Trzeba jednak odróżnić okres ważności wizy od dozwolonego czasu pobytu. Naklejka wizowa może być ważna przez rok, ale sama wiza może uprawniać do pobytu tylko przez określoną liczbę dni. Przekroczenie tego limitu również oznacza pobyt bez wymaganego uprawnienia.

Wiza Schengen co do zasady pozwala na pobyt do 90 dni w każdym okresie 180 dni, zgodnie z warunkami wskazanymi w wizie. Wiza krajowa służy do pobytu w Polsce dłuższego niż 90 dni, ale okres pobytu na podstawie przedłużonej wizy krajowej nie może przekroczyć limitu przewidzianego dla tego rodzaju wizy, czyli zasadniczo jednego roku.

Cecha Wiza Schengen Wiza krajowa typu D
Podstawy przedłużenia Siła wyższa, względy humanitarne albo ważne powody osobiste. Ważny interes zawodowy lub osobisty, względy humanitarne oraz zdarzenia niezależne od cudzoziemca i niemożliwe do przewidzenia przy składaniu wniosku wizowego.
Charakter przesłanki W przypadku siły wyższej lub względów humanitarnych przedłużenie jest obligatoryjne po wykazaniu przesłanek. Przy ważnych powodach osobistych ma charakter fakultatywny. Organ bada łącznie wszystkie ustawowe warunki, w tym cel pobytu i brak przesłanek odmowy wydania wizy.
Opłata Brak opłaty przy przedłużeniu obligatoryjnym. Przy przedłużeniu fakultatywnym równowartość 30 euro. 406 zł.
Maksymalny czas Przedłużenie nie znosi zasad dotyczących dozwolonego pobytu w strefie Schengen. Okres pobytu na podstawie przedłużonej wizy krajowej nie może co do zasady przekroczyć jednego roku.

Siła wyższa oznacza zdarzenie niezależne od woli cudzoziemca, którego nie można było racjonalnie przewidzieć i które uniemożliwia wyjazd przed końcem ważności wizy lub dozwolonego pobytu. Przykładem może być nagłe zdarzenie powodujące zamknięcie możliwości podróży. Względy humanitarne mogą dotyczyć sytuacji, w której wyjazd byłby niemożliwy albo szczególnie nieuzasadniony z powodu stanu zdrowia lub innych poważnych okoliczności.

W przypadku wizy krajowej trzeba wykazać także, że cel pobytu pozostaje taki sam jak deklarowany przy ubieganiu się o wizę oraz że nie występują przesłanki, które uzasadniałyby odmowę jej wydania. Samo odwołanie lotu, chęć dłuższego wypoczynku lub zmiana planów turystycznych zwykle nie wystarczą.

Jak złożyć wniosek o przedłużenie wizy?

Wniosek składa się do urzędu wojewódzkiego właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Najważniejszy jest termin: dokumenty muszą trafić do organu nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu. Jeżeli osobiste stawiennictwo nie jest możliwe, wniosek można wysłać pocztą. Dla zachowania terminu znaczenie może mieć data nadania przesyłki, zgodnie z informacją właściwego urzędu.

Procedura obejmuje następujące czynności:

  1. Ustal termin – sprawdź nie tylko datę ważności wizy, lecz także ostatni dzień dozwolonego pobytu wskazany na naklejce wizowej.
  2. Przygotuj uzasadnienie – opisz wyjątkowe okoliczności i dołącz dowody, które potwierdzają, że uniemożliwiają one wyjazd.
  3. Zarezerwuj wizytę lub wyślij wniosek – sposób obsługi zależy od właściwego urzędu wojewódzkiego.
  4. Złóż kompletny zestaw dokumentów – braki formalne mogą opóźnić sprawę, a nieuzupełnienie ich w wyznaczonym terminie może skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
  5. Oczekuj na decyzję – po złożeniu wniosku w terminie i uzupełnieniu ewentualnych braków pobyt może być legalny do czasu zakończenia postępowania, co potwierdza stempel w dokumencie podróży.

Do wniosku należy zwykle dołączyć:

  • Wypełniony formularz właściwy dla wizy Schengen albo krajowej.
  • Aktualną fotografię spełniającą wymagania administracyjne, zazwyczaj o wymiarach 35 × 45 mm.
  • Kopię ważnego dokumentu podróży wraz z oryginałem do wglądu.
  • Dokumenty potwierdzające wyjątkową przyczynę, na przykład dokumentację medyczną, zaświadczenia lub inne dowody dotyczące opisanej sytuacji.
  • Potwierdzenie celu i warunków dalszego pobytu, w tym posiadania środków na utrzymanie i podróż powrotną.
  • Potwierdzenie ubezpieczenia zdrowotnego lub podróżnego, jeśli jest wymagane w danej sprawie.
  • Dowody zamiaru opuszczenia Polski po ustaniu przeszkody lub po zakończeniu przedłużonego okresu pobytu.
  • Potwierdzenie uiszczenia opłaty, jeżeli dana podstawa przedłużenia jej wymaga.

Urząd może wezwać cudzoziemca do osobistego stawiennictwa, przedstawienia dodatkowych dokumentów albo złożenia wyjaśnień. W razie hospitalizacji może być potrzebna ocena medyczna potwierdzająca, że stan zdrowia rzeczywiście uniemożliwia opuszczenie Polski.

Co się dzieje po przekroczeniu terminu?

Wniosek złożony po upływie legalnego pobytu nie jest rozpatrywany, a postępowanie może nie zostać wszczęte. Samo złożenie spóźnionego wniosku nie legalizuje pobytu. Cudzoziemiec pozostaje wtedy w Polsce bez wymaganego uprawnienia, co może prowadzić do decyzji zobowiązującej do powrotu, a także do zakazu ponownego wjazdu do Polski lub strefy Schengen.

Nie należy czekać do ostatniej chwili, zwłaszcza gdy uzasadnienie wymaga dokumentów z zagranicy, tłumaczeń przysięgłych albo opinii medycznej. W przypadku decyzji odmownej odwołanie wnosi się co do zasady do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem wojewody, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.

Najważniejsze jest zachowanie terminu i udowodnienie, że przeszkoda w wyjeździe była wyjątkowa, niezależna od cudzoziemca oraz niemożliwa do przewidzenia. Przedłużenie wizy nie służy do swobodnego wydłużania urlopu ani pobytu po wygaśnięciu pierwotnego uprawnienia.


Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi wiążącej porady prawnej. W sprawie indywidualnej należy sprawdzić aktualne wymagania właściwego urzędu wojewódzkiego lub skonsultować się z profesjonalnym pełnomocnikiem.